Υπάρχουν κάποια βλέμματα που είναι μαχαιριές.
Δεν χρειάζονται ούτε λόγια, ούτε υποσχέσεις, ούτε φιλιά.
Σου τα λέει όλα η ματιά της, εκεί στην άκρη του δρόμου, εκεί που χωρίζουν οι ζωές σας.
Την κοιτάς και ξέρεις...
Ξέρεις πως αυτό το "ποτέ" είναι το πιο δικό σου "για πάντα".
Πως αυτή η γυναίκα δεν θα γίνει ποτέ το λιμάνι σου,
αλλά θα παραμείνει η αιώνια θαλασσοταραχή σου.
Είναι το βλέμμα που δεν πρόδωσες,
η αγάπη που δεν λερώθηκε με την καθημερινότητα και τη φθορά.
Είναι το ανεκπλήρωτο, που έχει τη δική του περηφάνια.
Γιατί στο κάτω-κάτω, μάγκα μου,
είναι προτιμότερο να την έχεις εικόνα στο εικονοστάσι της ψυχής σου,
παρά ανάμνηση που ξεθωριάζει στο συρτάρι.
Καληνύχτα στους αμετανόητους...
σε αυτούς που ξέρουν να αγαπούν χωρίς να ζητούν μερίδιο